Spring naar inhoud

Archief voor

Op verzoek van …

Op verzoek van een gebruiker, heb ik het programma van 50plus doorgenomen en aangegeven waar die partij staat in de rechthoek van Civitas. De conclusie is dat we die partij op de positie van de PvdA kunnen plaatsen. Een bestand daarover vindt U op de lerarenpagina.

Advertenties

Aanvulling over de verkiezingen

De media dwingen de lijstrekkers om over allerlei onderwerpen meteen snedige antwoorden te hebben. En wee hen, als ze weifelen.

Bij veel onderwerpen kunnen ze het niet precies weten of willen ze nuanceringen aanbrengen. Maar dat kan niet. De programmamakers zijn meedogenloos, want ze denken dat de kiezers hier en nu hét antwoord willen horen. De lijsttrekkers wordt niet vergund om uitstel te vragen: “Ik ga dat preciezer uitzoeken, voors en tegens afwegen en over een maand moet U me dat dan nog eens vragen. Als U me dan een half uur geeft, zal ik ons standpunt uitleggen”.

In de televisieprogramma’s waren er twee gasten die daarop ingingen. Peter Heerschop, de cabaretier, merkte terecht op dat in het Kieskompas niet naar mensbeelden werd gevraagd. En inderdaad, als je dat invult, (grote kans dat je bij de dieren uitkomt), dan blijkt het politieke landschap dat erachter ligt, voor geen centimeter te kloppen. Een SP die naast de Partij van de Dieren ligt, de Proleet Van Venlo die in het midden wordt gepositioneerd! Ik zou iedereen raden de politieke test van Civitas te maken. Daar liggen wel kloppende mensbeelden achter. De tweede gast, de heer Moszcowicz, riep Roemer -waar hij persoonlijke sympathie voor had – om in plaats van de tv-programma’s een avond uit te trekken om zijn uitgangspunten en ideeën in alle rust naar voren te brengen.

En dat komt overeen met de opbouw die Civitas weergeeft: vanuit uitgangspunten stap voor stap duidelijk maken hoe standpunten ontwikkeld worden. Vervolgens daar belangrijke onderwerpen aan koppelen met achtergrondinformatie die ook systematisch wordt opgebouwd.

Links Midden Rechts

Links en Rechts en het vagere Midden

Opvallend hoe partijen toch weer terugkeren naar hun ideologische wortels. In weerwil van wat al tientallen jaren geleden werd beweerd, kunnen kiezers niet zonder duidelijk houvast. Vanmorgen hoorde ik de aanvoerder van de sociaal-democraten dat nog eens benadrukken.

Ook maatschappijleer kende veel aanhangers van de mythe dat de ideologieën uit de tijd zouden zijn. Dat heeft geresulteerd in leerboeken die slordig met die materie omgaan. Eén boek liet het zelfs helemaal achterwege. Achteraf heeft de schrijver zich nog gehaast op internet een fragmentarische aanvulling te geven die veel sporen van de inhoud van Civitas verraadt, maar daarmee is het boek nog incompleet.  Andere methoden weten leerlingen niet de onderlinge verschillen uit te leggen tussen PvdA, SP en GroenLinks aan de ene kant en de verschillen tussen SGP en CU aan de confessionele kant. Ook het populisme krijgt daarin geen plaats.

Omdat de auteurs van Civitas nooit aan die ontideologisering hebben meegedaan, kon onze methode steeds verder worden uitgebouwd en verfijnd. Er is dan ook een wereld van verschil tussen leerlingen die met deze methode les hebben gehad en de andere maatschappijleerleerlingen. (Overigens een mooi woord voor scrabble of wordfeud).